‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(งานเลี้ยงฉลองจบการศึกษา)
‎ไม่มีไข้นะ
‎- เดี๋ยวพ่อพาไปหาหมอ ‎- ไม่ต้องหรอกค่ะ
‎หนูอยากนอนพัก
‎ตามใจนะ
‎ยังหลับอยู่รึเนี่ย
‎โอมาร์
‎ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์น่ะ
‎ตอนนี้ก็ไม่มี วันก่อนก็ไม่มี
‎เมื่อวานก็ไม่มี
‎เป็นอะไรไปน่ะ
‎นายไม่มีใจให้ฉันแล้ว
‎อย่าพูดงั้นสิ
‎ไม่จริงรึ พูดมาสิ ว่านายเบื่อฉันแล้ว
‎อย่าดราม่าไปเลยน่า
‎โอมาร์
‎ไม่รู้สินะ
‎เราควรจะได้ไปปาร์ตี้ที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
‎จูบกัน นัวกัน ออกไปเที่ยว
‎หาความสุขกัน
‎- เราเหมือนคู่รักวัยเกษียณเลย ‎- ขอพูดหน่อย
‎ถ้าไม่ใช่ แล้วมันอะไร
‎เราอยู่ด้วยกัน ในบ้านเดียวกัน ‎แทบจะพึ่งพาตัวเองได้ทุกอย่าง
‎แต่เจ๋งสุดที่ทำคือนั่งดูเน็ตฟลิกซ์เนี่ยนะ
‎มันตลกสิ้นดี
‎พระเจ้า ดูนายหล่อล่ำนั่นสิ
‎น่าเสียดายที่เด็กใหม่ไม่มาอยู่ห้องเรา
‎เขาน่ะรึ ไม่ใช่เด็กใหม่นะ
‎เขาเคยได้ทุนที่นี่สามปีก่อน แล้วก็ออกไป
‎- เขาชื่อเยไร ‎- ไม่จริง
‎เขาคือ "เยไรจอมอิสระ" ตัวอ้วนนั่นรึ
‎- ให้ตาย ‎- ใช่
‎ฉายาเขา "เยไรจอมอิสระ" ก็ไม่รู้ที่มา
‎ลืมเรื่องตานั่นเถอะ
‎ฉันลืมเขาไปแล้ว
‎(ห้องให้เช่า)
‎จะติดประกาศที่นี่รึไง
‎ซามูเอล เด็กที่นี่ส้วมยังใหญ่กว่าบ้านนายอีก
‎ก็แค่พิมพ์ ฉันไม่มีเงินซื้อหมึกนี่
‎เรเบยอดฮีโร่ ไม่เป็นไร ขอบใจนะ
‎อ้อ แจ๋วนี่ แอบหวังงั้นสิ
‎แม่ก็จากไปแล้ว
‎มาร์เชียนเนสก็หักหลังนาย โปโลก็รอดคุก...
‎เธอจะมาช่วยหรือมาซ้ำเติมกันแน่
‎ปัญหามีไว้ให้บริหารจัดการ ‎แบบมีเพื่อนร่วมเตียง
‎วันละหน
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- เก็บซะ
‎ฉันหาเพื่อนร่วมห้องชั้นดีให้นายได้
‎หวัดดี เพื่อน!
‎ขายรถซะ แล้วนายก็อยู่กับเขาได้ทั้งปี
‎รู้อะไรไหม ที่รัก
‎ศักดิ์ศรีฉันไม่ได้มีไว้ขาย
‎นายหมดศักดิ์ศรี ‎ไปนาน 200 แถวโคเคนแล้ว ที่รัก
‎โทษที
‎ชีวิตที่มีศักดิ์ศรีต้องอยู่ใต้หลังคา
‎ไม่ใช่ในรถ ไม่ว่ารถจะดูดีแค่ไหน
‎ดูหรูเลิศไหมล่ะ รู้ไหม
‎ฉันขออยู่ในโลกมีสีสันของตัวเอง
‎ไม่เอาโลกสีทึมของเขาหรอก ‎อย่าถือนะ ไงก็ขอบใจ
‎นายนี่โง่ตัวพ่อเลย
‎- ใช่ โง่ตัวเขื่อง ‎- เอ้า
‎เอานี่ไป
‎- อะไร ‎- เบอร์โทรเขา
‎เมื่อวาน เราได้เซ็นสัญญาโปรแกรมเข้าศึกษา
‎กับมหาวิทยาลัยโคลัมเบียที่นิวยอร์ก
‎ซึ่งรับรองสิทธิ์เข้าศึกษาต่อในมหาลัย
‎ทั้งโปรแกรมและหลักสูตรมีทุนเต็มจำนวน
‎ผู้สมัครต้องนำเสนอโครงการวิชาการ
‎- ก่อนสิ้นปี และผู้ชนะก็จะ... ‎- ทุนจากใครครับ
‎จากผู้สนับสนุนใจดี
‎- เมื่อกี้ครูพูดถึง... ‎- เมื่อวานใช่ไหม
‎ผมเห็นแม่โปโลที่ห้องทำงานครู
‎นี่ คือ...
‎ถ้าสำนักพิมพ์แม่โปโลเป็นผู้ให้ทุนจริง แล้วไง
‎ปกติแล้วเธอก็...
‎เธอถูกพวกนั้นใช้เงินฟาดไปเรียบร้อย ‎แต่ไม่ใช่เรา
‎พวกเขาไม่ต้องใช้เงินฟาดหรอก ‎โปโลถูกปล่อยตัวแล้ว
‎ขอบใจ
‎เธออยากได้ทุนมาก จนไม่รู้สึกผิดงั้นสิ
‎ถ้านาเดียอยากสมัครเพื่อชิงทุน ‎ก็เป็นสิทธิ์ของเธอนี่
‎บางทีเราก็ไม่ควรยุ่งนะ
‎- พูดจริงอ่ะ ‎- ฉันเชื่อนายนะ
‎แต่ศาลไม่เชื่อ
‎ฉันเชื่อนายแทนที่จะเชื่อโปโล
‎เพื่อนที่ฉันรู้จักมาตลอดชีวิต
‎ฉันอาจฉิบหายอีกครั้ง
‎ลืมมันซะ
‎นายพูดจริงรึเปล่า
‎- เรื่องอะไร ‎- ลืมเรื่องทั้งหมด
‎และเชื่อฉัน
‎โปโล
‎เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว
‎เพื่อมิตรภาพ
‎มองตาฉันสิ นายฆ่ามาริน่ารึเปล่า
‎เปล่า
‎ฉันไม่ได้ทำ กุซมาน
‎งั้นฉันก็พูดจริง
‎ไม่รู้สิ วันก่อนกุซมานยังหมกมุ่นแต่จะแก้แค้น
‎จู่ๆ ก็ยอมจบง่ายๆ เนี่ยนะ
‎หมายความว่าไง ฉันไม่ควรเชื่อเขางั้นรึ
‎ฉันรู้ว่านายอยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนก่อน
‎แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นหรอก ไม่มีวัน
‎เขาพยายามทำดีที่สุด ฉันก็จะทำเหมือนกัน
‎เขาเชื่อฉัน ฉันก็เชื่อเขา
‎อันเดร์ นายจะไปโรงพยาบาลคนเดียวได้ไง
‎- เดินไป ขึ้นรถบัส แท็กซี่ ‎- นั่นสิ
‎แล้วแม่นาย โอมาร์ล่ะ
‎พวกเขาไม่รู้และจะไม่มีวันรู้
‎- แต่ว่า... ‎- ชัดรึยัง
‎โอเค ได้
‎- ฉันจะไม่บอกใครถ้าให้ฉันไปด้วย ‎- ไม่มีทาง
‎ไม่งั้นรึ
‎แย่จัง เพราะฉันจะแจ้นไปบอกเรื่องนาย
‎ที่ห้องทำงานครูใหญ่ และแม่นาย
‎น่าจะเร็วกว่ากดซื้อโค้กอีกนะ
‎เลือกเอา พ่อคนเก่ง
‎สวัสดีค่ะ หนูมากรอกใบสมัคร ‎โปรแกรมศึกษาต่อค่ะ
‎น่าจะมานานแล้วนะ
‎ขออนุญาตค่ะ
‎นาเดีย เธอสมัครด้วยเหรอ
‎ดีจัง
‎คนยิ่งเยอะ ยิ่งคึกคัก
‎นึกว่าเธออยากเรียนเซนต์แอนดรูว์
‎ใช่ค่ะ
‎แล้วสมัครทำไม นี่สำหรับโคลัมเบียนะ
‎ทำไมล่ะคะ
‎ไม่ควรหวังพึ่งสิ่งใดเพียงสิ่งเดียวนี่คะ
‎ทั้งผลการเรียนและบุคคลอ้างอิง ‎เธอเข้าเรียนมหาลัยไหนก็ได้นี่
‎ไม่รู้หนูเข้าใจถูกไหม
‎ครูไม่อยากให้หนูสมัครใช่ไหมคะ
‎การรับสมัครเปิดกว้างสำหรับทุกคน
‎ครูแค่อยากบอกว่า ใครที่โชคดี
‎สามารถเข้าศึกษาในสถาบันที่ดีสุดผ่านช่องทางอื่น
‎ควรจะเปิดทางให้คนที่มีโอกาสน้อยกว่าน่ะ
‎ใบสมัครหนู ขอบคุณค่ะ
‎ลูเครเซีย!
‎- ไงจ๊ะ ‎- อซูซีน่าพูดถูก
‎เธอไม่ได้ต้องการทุนนั้น
‎ไม่ใช่ธุระของเธอหรือครูใหญ่นี่
‎- เธอตั้งใจป่วนฉันใช่ไหม ‎- ใช่
‎เพราะฉันชอบเอาชนะเธอ
‎มันสนุกดีไง
‎ความสุขที่ประเมินค่ามิได้
‎ขอต้อนรับสู่การแข่งขันนะจ๊ะ ‎เปิดฉากเดอะฮังเกอร์เกมส์
‎เธอไม่จำเป็นต้องเสแสร้งแล้วล่ะ
‎เธอสามารถกลับมาเรียนได้ทุกเมื่อ
‎- ไม่เห็นต้องให้นายอนุญาต ‎- ก็ใช่
‎แต่ไม่ต้องทำเพื่อฉันนะ
‎ฉันเบื่อเต็มทีที่นายแกล้งพูดดี แล้วตลบหลัง
‎- นายต้องการอะไรอีก ‎- อยากได้เธอกลับมา
‎ทุกอย่างจบแล้ว
‎กุซมานเองก็เชื่อว่าโปโลบริสุทธิ์
‎พูดจริงเหรอ
‎ฉันว่าตอนที่เธอโดดเดี่ยว ‎ก็คงไม่อยากเสียใครไปอีกเหมือนกัน
‎อย่างน้อย ฉันก็รู้สึกแบบนั้น
‎ฉันอยากเดินหน้าต่อ ‎แต่ผู้คนที่ฉันแคร์ก็จากไปกันหมด
‎แม้แต่แม่ฉัน
‎โปโลรอดคุก กุซมานกลับไปสนิทกับเขา
‎นายก่อเรื่องบ้าบอนี่ ‎แต่ทุกอย่างก็กลับไปเหมือนเดิม
‎ไม่ ไม่ใช่ทุกอย่าง
‎- ตรงไหนล่ะ ‎- เธอกับฉัน
‎นายกับฉันเนี่ยนะ
‎นายกับฉันงั้นรึ ไม่มีแล้ว
‎เราก็เปลี่ยนมันสิ ‎ฉันไม่อยากเสียเธอไปอีกคน
‎ฉันขอร้องละ
‎หวัดดี
‎นั่งด้วยได้ไหม
‎ได้อยู่แล้ว
‎ไม่ชินเอาซะเลย
‎ฉันแค่อยากหลุดไปจากที่นี่ ‎และรอดพ้นจากสายตาที่จับจ้อง
‎- อะไร ‎- ไปกัน
‎ฉันไม่อยากอยู่นี่อยู่แล้ว ‎ไม่เคยอยาก วันนี้ยิ่งเซ็งหนัก
‎เราจะไปไหนล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎บ้านฉันแล้วกัน ไม่มีคนอยู่
‎ไปเล่นวิดีโอเกมกัน
‎เยี่ยม ฉันว่ายอดเลย
‎ขอให้บอกทุกอย่างที่เห็น เพราะมันสำคัญมาก
‎สิ่งที่พวกเธอคิดว่าเป็นประโยชน์
‎ทุกเรื่อง ทุกรายละเอียดมีความหมาย
‎ลู เธอยืนกรานว่าไม่ได้เป็นคนแชร์ ‎วิดีโอฉันกับกุซมานไปทั่วโรงเรียน
‎ฉันเลยไม่บอกใครเรื่องเธอกับวาเลริโอ
‎งั้นเอาแบบไหนดีล่ะ
‎มีมที่ฉากหลังไล่ระดับสี ‎หรือจิฟใส่ตัวอักษรสีล่ะ
‎ฉันต้องการทุนโปรแกรมนั่น
‎แต่เธอไม่
‎ถอนตัวออกมาเดี๋ยวนี้เลย
‎ว้าว ช่างหัวแหลมจังนะ
‎ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญที่ไหนเหรอ ‎ถึงคิดแผนขู่พรรค์นี้ได้เนี่ย
‎ไร้น้ำยาอย่างเธอไม่มีทำจริงหรอก
‎ขอให้คนที่เก่งที่สุดชนะ
‎จุ๊บๆ
‎อีบ้า
‎ดื่มเวลานี้เนี่ยนะ
‎จะแคร์เรื่องเวลาทำไม แผนเราสำคัญกว่า
‎อะไร
‎เปล่า ก็แค่...
‎นึกไม่ถึงว่าจะได้มีวันนี้อีก
‎โทษที ถ้าฉันอ่อนไหวเกิน แต่...
‎นายไม่รู้หรอก ‎ว่าฉันหวังให้เป็นแบบนี้มากแค่ไหน
‎ขอบคุณนะ
‎ไม่เอาน่า ดราม่าเกินไปแล้ว
‎ดื่มเบียร์สิ
‎(กุซมาน)
‎เธอกลับมาแล้ว
‎ฉันมีมะกะโรนีอุ่นร้อนอร่อยเลิศที่บ้าน
‎เธอจะมากินกลางวันวันไหนดี
‎โธ่เว้ย
‎- ฉันรู้จักนายเหรอ ‎- โทษที
‎เวร มีอะไร
‎อะไรนะ
‎อันเดร์ พูดอะไรหน่อยสิ ‎หรือร้องเต้นให้มันผ่อนคลายหน่อย
‎เธอมันน่ารำคาญชะมัด ฉันก็อายเป็นนะ
‎- นายมันไอ้หัวรั้น ‎- เธอไม่น่ามาเลย
‎- ก็จริง น่าจะเป็นแม่นาย ‎- หยุดเลย
‎หมอก็แค่อธิบายวิธีรักษา ‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เดี๋ยวก็กลับแล้ว
‎ไม่เห็นจำเป็นจะต้องบอกใครนี่
‎ก็ได้
‎แต่นายบอกฉัน
‎- หมายถึงคนที่รักฉัน ‎- อ้าว ฉันรักนายนะ
‎- เธอไม่ได้รัก เธอหลงไปเอง ‎- รูปแบบความรักไง
‎เห็นไหมล่ะ ได้คุยก็รู้สึกดีขึ้นได้
‎เล่าเรื่องเธอบ้างสิ
‎ความลับเธอที่ไม่มีใครรู้ เธอรู้เรื่องฉันแล้วนี่
‎อืม...
‎มีเรื่องหนึ่ง แต่ก็ไม่รู้...
‎ฉันรู้สึก...
‎มีอารมณ์กับผู้หญิงน่ะ
‎ยินดีด้วย
‎- นาเดียงั้นสิ ‎- ไม่ใช่เลย
‎หนักกว่า
‎นางมาร์เชียนเนส
‎ธรรมดานี่ รายนั้นก็ปลุกใจฉัน ‎แม้แต่โอมาร์
‎แล้วผู้ชายล่ะ
‎ใครกัน
‎ซามูเอล
‎- ไม่อยากเชื่อ ‎- จริงนะ
‎ฉันก็ว่าเขาฮอต
‎อยากลองเหมือนกัน
‎อันเดร์ มูนญอซ เชิญค่ะ
‎มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลัน ‎เป็นมะเร็งที่โตเร็ว
‎เราจึงต้องรีบรักษา
‎หมอจะเริ่มทำคีโมสัปดาห์นี้เลย
‎เราจะรักษาโดยใช้ทุกแนวทางที่มี
‎จะให้คีโมหกสัปดาห์ สองคอร์ส
‎แต่ในความจริง ผู้ป่วยจะรู้สึกนานกว่านั้น
‎การรักษาแบบเข้มข้นจะมีผลข้างเคียงรุนแรง
‎รายละเอียดอยู่ในแผ่นพับ
‎แต่ส่วนมากก็จะมีอาการอ่อนเพลีย
‎คลื่นไส้ อาเจียน วิงเวียน
‎และปวดเส้นประสาทตามข้อต่อ
‎เธอจะไม่อยากกินอะไร ‎ไม่อยากทำอะไรหรือออกไปไหน
‎และแน่นอน ผมก็จะร่วง
‎นั่นเป็นสิ่งแรกที่ทุกคนจะสังเกตเห็น
‎อีกสองสามเดือนข้างหน้า...
‎อันเดร์
‎ตกลง เรเบ ฉันจะบอกพวกเขา
‎ฉันสัญญาเลย ทันทีที่กลับถึงบ้าน
‎เรื่องนั้นฉันก็ห่วง
‎แต่ฉันหมายถึง...
‎นายต้องอยู่จนแก่ตายนะ รู้ไหม
‎คาร์ล่า
‎- เอ่อ เป็นไรรึเปล่า ‎- อะไรนะ
‎เธอไม่เคยหยุดเรียนหลายวันแบบนี้...
‎- ฉันยินดีช่วยนะถ้าเธอต้องการ ‎- เดี๋ยวนะ
‎นายคอยจ้องฉันที่โถงทางเดิน
‎รู้ว่าฉันไม่มาเรียน รู้จักชื่อฉัน
‎แค่สองนาทีที่เจอหน้านาย ‎แต่นายทำฉันกลัวซะแล้ว
‎โทษที ไม่ได้คิดจะกวนใจ
‎แต่...
‎เธอจำฉันไม่ได้จริงเหรอ
‎ยิ่งกลัวหนักเลยแบบนี้
‎เอ่อ...
‎สามปีก่อน ฉันอัปรูปบนอินสตาแกรม
‎ถูกเยาะเย้ยและล้อเรื่องรูปร่าง ‎ไปครึ่งโรงเรียน
‎ล้อเรื่องรูปร่าง นายเนี่ยนะ
‎ไม่ใช่ แต่ก่อนน่ะ
‎เอ่อ...
‎นี่นายรึเนี่ย
‎- ใช่ ‎- ให้ตาย
‎ "ไอ้หมูอ้วนน่ารังเกียจ"
‎ "ว่าจะบริจาคเสื้อผ้าให้ แต่คงยัดไม่เข้า"
‎- ใช่ ฉันเห็นรูปนี้ ‎- เดี๋ยว
‎นี่... อ่านคอมเมนต์นี้สิ
‎"พวกเธอต่างหากน่ารังเกียจ
‎เวลาที่เราเกลียดใครก็เพราะเขามีบางอย่าง
‎ที่เรารังเกียจในตัวเรา
‎เยไร อย่าไปสน ‎จงเผยตัวตนอย่างที่นายเป็น"
‎ฉันเขียนรึเนี่ย
‎ให้ตาย ไม่ยักรู้ฉันจริงจังขนาดนั้น
‎พอฉันเห็นผู้หญิงแบบเธอ ‎มาปกป้องฉันกลางโซเชียล...
‎หมายความว่าไงผู้หญิงแบบฉัน
‎- สวย ‎- อ้อ
‎ฉลาด
‎- สมเป็นมาร์เชียนเนส ‎- ชมเกินไปแล้วล่ะ
‎ไม่เกินไปหรอก เพราะเธอช่วยฉันมากเลย
‎ฉันดีใจที่ได้ช่วยนายสามปีก่อนนะ
‎เธอเทหมดหน้าตักแล้วก็ชนะ
‎ว่าแต่...
‎ถึงเวลารับรางวัลแล้ว จริงไหม
‎นั่นสิ
‎คือฉันไม่สนใจเรื่องรับรางวัลตอนนี้นะ
‎แต่ก็ดีใจที่ได้เจอนายอีกครั้ง เยไร
‎เรากลับมาดีกัน
‎ผมรู้ดีว่าไม่มีหลักฐานมัดตัวเขา
‎มีแต่ใจที่กล่าวโทษเขา
‎เราจึงมาปรับความเข้าใจ ‎และให้โอกาสกันและกัน
‎ยังไงซะ เขาก็เป็นเพื่อนผมตั้งแต่เด็ก
‎ผมไม่มีวันทำร้ายเขา
‎ผมจะหายใช่ไหมฮะ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ที่แม่ร้องไห้เพราะตกใจน่ะ
‎แต่ลูกต้องหายแน่จ้ะ
‎- แม่ไม่ได้พูดในฐานะแม่ใช่ไหม ‎- แม่ย่อมพูดในฐานะแม่
‎และจะอยู่ข้างลูกเสมอ
‎แต่ลูกต้องหายแน่นอน
‎ไปสิ ลูก บอกเขา
‎ทีมเวิร์กสำคัญมาก ‎เราต้องรีบเดินหน้าให้เร็วที่สุด
‎ให้ตาย อันเดร์ ฉันก็ถามนายเมื่อวาน
‎ฉันยังไม่อยากบอก
‎แต่เดี๋ยวก็ต้องรู้ ‎และแม่ก็ต้องมาดูแล เลยต้องบอก
‎- ฉันไม่ต้องดูแลนายรึไง ‎- ไม่
‎- ทำไม ‎- นี่ไม่ใช่เรื่องของนาย โอมาร์
‎ใช่ เราคบกัน แต่ก็ไม่นานเท่าไหร่นี่
‎เรามาคบกันเพราะเรา ‎ห่างกันไม่ถึง 500 เมตรในแอป
‎ไม่งั้นก็ไม่ได้เจอกันหรอก
‎แค่สองวันต่อมา นายก็ย้ายเข้ามาอยู่บ้านฉัน
‎จริงไหมล่ะ
‎นายผลักไสฉันเพื่อสวมบทฮีโร่โรแมนติกงั้นรึ
‎เพื่อไม่ให้ฉันเจ็บปวดทำนองนั้นใช่ไหม
‎ฉันปลดปล่อยนาย ‎จากสิ่งที่นอกเหนือความรับผิดชอบ ก็แค่นั้น!
‎นายควรออกไปหาความสุข!
‎นั่นคือสิ่งที่นายควรทำ
‎นายพูดเองนี่!
‎เราควรจะได้ไปปาร์ตี้ที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
‎ไม่ใช่จมอยู่กับฉัน!
‎นายอยากให้ฉันไปตอนนี้งั้นรึ
‎แล้วแต่นาย
‎จัดปาร์ตี้ที่บ้านรึเนี่ย เด็ดชะมัด
‎ประชุมธุรกิจแม่น่ะ ‎แต่กลับกลายเป็นปาร์ตี้
‎เป็นงี้ทุกอาทิตย์แหละ เรื่องปกติ
‎- นายต้องการอะไร ‎- ช่วยด่วน
‎- จัดให้หน่อย ‎- เงินงั้นสิ
‎- ขายรถซะสิ ‎- ไม่ใช่เงิน
‎โคเคน ต่างหากจ้ะ
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎เปล่านะ เรเบ ‎ช่วยฉัน แล้วฉันจะตอบแทน
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎ฉันเข้าใจดีเรื่องในบ้านเธอเนี่ย
‎เรเบ ไปเอาจินที่ห้องใต้ดินมาที
‎ลูกรัก บอกแล้วว่า ‎ต้องบอกแม่ถ้าจะพาคู่เดตมา
‎- คู่เดตเหรอ ไม่ใช่ค่ะ ‎- วาเลริโอครับ คุณแม่
‎เพื่อนร่วมชั้นเรเบ
‎ฉันซานดร้า
‎ไม่ต้องเรียกชื่อหรอก เราเหมือนครอบครัวแล้ว
‎ครอบครัวอะไรคะ แม่เพิ่งเจอเขาเอง
‎ยินดีที่ได้พบครับ ซานดร้า
‎นี่ฉลองอะไรกันรึครับ
‎ไม่มีอะไร แค่ดื่มกินกับเพื่อนๆ
‎น่าสนุกจัง ทำไมเธอไม่บอก
‎พอเหอะ เดี๋ยวหนูเอาจินมาให้
‎- นายไสหัวไปซะ ‎- เรเบ สุภาพหน่อย
‎แม่สอนเรื่องมารยาทแล้วนี่
‎วาเลริโอ ไม่ต้องสนใจ ที่นี่ฉันใหญ่สุด
‎- อยากดื่มหน่อยไหม ‎- ไม่มีทาง
‎ไม่พลาดอยู่แล้ว
‎ผมจะปฏิเสธได้ไงครับ
‎เจอเจ้าบ้านตัวจริงแล้ว
‎กุซมาน ฟังนะ
‎เดี๋ยวพอโรงเรียนเลิก ‎พวกนั้นต้องตามหาเขา
‎และต้องรู้ว่านายกับฉันไม่อยู่
‎ต้องบีบให้เขาบอกที่ซ่อนถ้วยรางวัล ‎แล้วไปนอนคุกซะ
‎จะบังคับเขายังไง
‎ถ้าใช้ผ้าขนหนูก็ปิดร่องรอยได้
‎เป็นแผนนายงั้นสิ
‎นายสร้างเรื่องให้แม่เชื่อว่านายตายแล้ว
‎ฉันก็ไม่มีทางอื่นเหมือนกัน
‎โปโล!
‎ตื่นสิ! เร็ว ตื่น!
‎เพื่อนบางคนบอกว่า
‎คืนนี้เธอก้าวร้าวใส่เขา
‎ผมเปล่านะ
‎ถึงผมรู้ว่าใครทำ ผมก็ไม่บอกคุณ
‎หมายความว่าเธอรู้
‎หมายความว่าผมไม่มีวันบอกคุณ
‎คาร์ล่า
‎- เป็นไงบ้าง หายดีรึยัง ‎- อือ
‎หนูขอขึ้นห้องละ หนูเพลีย
‎มีเรื่องหนึ่ง ลูกรัก
‎- เด็กคนนั้น... ซามูเอล ‎- ทำไม
‎ลูกพร่ำเพ้อ ‎ตอนที่นึกว่าหมอนั่นหายตัวไป
‎ลูกยอมกลับไปเรียนเมื่อหมอนั่นขอร้อง
‎เขากำลังควบคุมลูกนะ
‎ลูกดูไม่เป็นตัวเองเลย
‎เขาไม่ได้หวังดีกับลูก
‎และเขาก็ไม่อยากให้พ่ออยู่ใกล้ลูกด้วย
‎ไปพักเถอะ
‎บอกมาถ้วยรางวัลอยู่ไหน
‎โปโล บอกมาถ้วยรางวัลอยู่ไหน ‎เรื่องบ้านี่จะได้จบ
‎นายกับฉัน เลิกรากันตลอดไปเลย
‎ปิดเสียงซะ
‎(แม่)
‎โปโล
‎บอกมาถ้วยรางวัลอยู่ไหน
‎โปโล
‎ฉันขอร้อง
‎บอกมาถ้วยรางวัลอยู่ไหน
‎- บอกมา! ‎- กุซมาน!
‎หยุดสิวะ!
‎ฆ่าฉันสิ
‎ฉัน...
‎ไม่ได้ตั้งใจฆ่าเธอ
‎มันเป็นอุบัติเหตุ กุซมาน
‎ไอ้สัตว์...
‎แต่นายทำร้ายฉันโดยเจตนา
‎- นายตั้งใจจะฆ่าฉัน ‎- กุซมาน!
‎- กุซมาน หยุด! ‎- ฉันไม่ใช่ฆาตกร!
‎ปล่อยเขา!
‎กุซมาน ปล่อยเขา!
‎- ปล่อยเขา! ‎- แม่งเอ๊ย!
‎- นายจะทำอะไร ‎- ไสหัวไป!
‎- นายจะทำบ้าอะไร ‎- นายปกป้องมันงั้นรึ
‎ปาร์ตี้เป็นไงครับ รื่นเริงกันน่าดูจริงไหม
‎คุณนายโรบินสัน
‎คุณกำลังล่อลวงผมหรือผมคิดไปเอง
‎ฉันเห็นเธอโกยโคเคนราวกับเป็นเจ้าของ
‎ฉันให้ความสำคัญ ‎กับการเอนเตอร์เทนแขกเป็นที่สุด
‎และที่เกลียดสุด ‎คือการถูกเบียดเบียนในบ้านตัวเอง
‎ขอโทษครับ ซานดร้า
‎ผมไม่ได้อยากเนรคุณหรือทำไม่ดี
‎ผมแค่อยากได้มัน ‎เพราะช่วงนี้เงินผมฝืดน่ะครับ
‎เรียนโรงเรียนชั้นดี ‎ใส่เสื้อผ้าหรูหรา แต่สุดท้ายก็...
‎- เธออายุเท่าไหร่ ‎- สิบเก้า
‎โอเค เลือกตั้งได้แล้ว
‎อยากได้ใช่ไหม
‎ครับ ขอแค่นิดหน่อย
‎อยากได้เท่าไหร่ล่ะ
‎มันช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นน่ะ
‎เอาเท่าไหร่
‎มากๆ
‎หนึ่งกรัม
‎แก้ผ้าสิ
‎เร็วเข้า
‎สองกรัม
‎คุกเข่าข้างหน้าฉันนี่
‎ไม่อยากได้มากๆ เหรอ
‎มาดูว่าจะได้มากแค่ไหน
‎ฉันจัดให้สมน้ำสมเนื้อแน่
‎เร็วเข้าสิ
‎สามกรัม
‎ดูสภาพตัวเองสิ
‎ปรับปรุงตัวได้แล้ว
‎รีบไปซะ
‎งานนี้ไม่มีพยานหลักฐานหรอกนะ
‎(แน่ใจรึว่าฉันจะไม่ทำ)
‎(เริ่มนับถอยหลัง)
‎เธอขู่ฉันงั้นรึ
‎สิบ เก้า...
‎อยากรู้ไหมว่าขู่หรือเอาจริง
‎ห้า สี่...
‎เธอไม่ถอนตัวใช่ไหม
‎ขอประเดิมบอกแม่นั่นแล้วกัน
‎แม่นั่นต้องชอบแน่
‎แล้วไม่กี่อึดใจก็จะรู้กันทั่ว
‎โชคดีนะ เพื่อนรัก
‎นาเดีย
‎ฉันถอนตัวไม่ได้
‎ฉันก็ต้องการทุนเหมือนเธอ
‎พ่อฉันรู้แล้ว
‎ฉันทำให้ครอบครัวต้องอับอาย
‎ฉันโดนตัดขาด ไม่มีเงินแล้ว นาเดีย
‎งั้นเหรอ ฉันควรเชื่อเธอไหมนะ
‎ฉันไม่ได้โกหกนะ นาเดีย
‎เธอไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน...
‎ที่ต้องเปิดเผยความรู้สึกกับเธอ
‎แต่ฉันไม่มีทางเลือก
‎เพราะต้องการ...
‎ทุนศึกษาต่อนั่น นาเดีย
‎และฉันก็จะไม่หยุดจนกว่าจะได้มันมา
‎จะให้วิงวอนก็ยอม
‎ถ้าเธอรู้ความลับเรื่องฉันอย่างที่ฉันรู้ ‎เธอย่อมใช้มันโจมตีฉัน
‎ก็ทำนองนั้นแหละ
‎แต่หวังว่าเธอจะไม่ทำ
‎เพราะเธอดีกว่าฉันในด้านนี้
‎เฉพาะด้านนี้นะ
‎(เมื่อวานวิบัติแท้ๆ)
‎(อยากคุยกับเธอ)
‎(จะรอหลังเลิกเรียน)
‎เป็นไรรึเปล่า กุซมาน
‎เธอสมัครโปรแกรมศึกษาต่อของแม่โปโลงั้นรึ
‎นายไม่เคยสนใจเรื่องนี้นี่
‎มันซับซ้อนน่ะ
‎ทุกอย่างแหละ สำหรับนาย
‎ทุกอย่างง่ายสำหรับเธองั้นรึ
‎ไม่ ไม่ง่ายหรอก
‎เคยเจอความรู้สึกที่ตื่นมา ‎แล้วไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครอยู่ที่ไหนไหม
‎ฉันเป็นแบบนั้นตลอด
‎แล้วจู่ๆ ก็มารู้ว่าน้องสาวตาย
‎แต่ฉันยังนึกได้ว่าจะได้เจอเธอในชั้นเรียน
‎นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ฉันลุกจากเตียง
‎เธอทำให้ชีวิตฉันง่ายขึ้น
‎จริงแล้ว เธอช่วยชีวิตฉัน
‎วิดีโอนั่นทำให้ฉัน...
‎อดได้ทุน
‎เสียอนาคต
‎ฉันเกือบต้องเสียครอบครัว บ้าน ชีวิตฉัน...
‎มันไม่ใช่ความผิดนายหรอก
‎แต่ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน มัน...
‎ขอให้โชคดีเรื่องทุนนะ
‎(กาแฟ ชา คาโมมายล์ รอยบอส)
‎(ยินดีอ่านเมนูเครื่องดื่มทั้งหมด...)
‎ผมไม่เป็นไร
‎รับยาครั้งแรกรอบแรกใช่ไหม
‎ฉันอเล็กซิส
‎ถ้าอยากได้เคล็ดลับหรือคำชี้แนะในการรับมือ
‎หรืออยากต่อว่าใคร เรียกฉันได้นะ
‎- ขอบคุณ ‎- แล้วเจอกัน
‎บายจ้ะ
‎หวัดดี
‎แม่จะไปซื้อน้ำผลไม้ให้นะ
‎พยาบาลว่าในปากลูกอาจรู้สึกถึงรสโลหะ
‎อยู่เป็นเพื่อนเขานะ
‎ยังหาอยู่ว่าพรุ่งนี้จะไปอยู่ไหน ‎แต่ตอนนี้ ขออยู่นี่
‎ฉันไม่จับมือนายนะ รู้ว่านายอยากเข้มแข็ง
‎แม้คบกันไม่นาน แต่ฉันก็รู้จักนาย
‎รับยาสามชั่วโมงใช่ไหม
‎เอาสายชาร์จมารึเปล่า ‎แบตฉันจะหมดแล้ว
‎(รายชื่อผู้สมัคร ‎โปรแกรมเข้าศึกษาโคลัมเบีย)
‎ว่าไง
‎ฉันไม่ทำอะไรหรอก
‎ไม่ได้คิดจะทำแต่แรก
‎ขอต้อนรับสู่การแข่งขัน
‎เปิดฉากเดอะฮังเกอร์เกมส์
‎(มาดื่มกาแฟกัน)
‎หวัดดี
‎ฉันอยากได้รางวัลแล้วละ
‎- หา ‎- อย่างน้อยก็ลองดู
‎ส่งข้อความมานะ
‎เธอจะมางานเปิดตัวไอพีโอ ‎สตาร์ตอัพของฉันไหม
‎ไม่เข้าใจที่นายพูดหรอก แต่ไปสิ
‎- ส่งข้อความมานะ ‎- โอเค
‎ไง ยังอยากได้เพื่อนร่วมห้องอยู่ไหม
‎ฉันโอเคที่ได้มีเพื่อนร่วมห้อง ‎ไม่มีปัญหา เธอเป็นไง
‎มีอะไรรึเปล่า
‎บอกไม่ได้ เรื่องเพื่อน
‎ขืนบอกนาย ‎ฉันต้องโดนเพื่อนฆ่าก่อนเขาตายแน่
‎อะไร
‎ชีวิตมันล่วงเลยไป
‎เรานึกว่าจะมีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์
‎เราเลยมัวแต่บ่นเรื่องไร้สาระ ‎หรือนั่งฟังเรื่องงี่เง่าของคนอื่น
‎เรื่องงี่เง่าของฉันล่ะ
‎ไม่เห็นมีใครสนใจฟัง
‎แม้แต่ตัวเอง
‎บางที กว่าจะรู้ตัวก็สายเสียแล้ว
‎ไม่เหลือเวลาซะแล้ว
‎ฉันไม่อยากรอให้สายเกินไป
‎ฉันไม่อยากเสียใจที่ไม่ทำสิ่งที่อยากทำ
‎ทำเลยสิ
‎ทำในสิ่งที่เธออยากทำ
‎นั่นสิ
‎ฉันโดดลงสระแต่มันกลับไม่มีน้ำ
‎บางทีก็เป็นงั้น
‎ทุกครั้งเลยแหละ
‎ไม่นะ
‎ไม่ทุกครั้งหรอก
‎เรียกรถพยาบาลที ได้โปรด! ‎เรียกรถพยาบาล!
‎โปโล
‎คำบรรยายโดย กุลวดี โสวัฒนสกุล